Aanleiding

De huidige regeling voor zwangerschapsverlof is weinig inclusief en te generiek. Er dient verfijning plaats te vinden teneinde de regeling niet alleen voor vrouwen maar ook voor andere medewerkers te laten gelden. Hieronder staan de belangrijkste artikelen uit de bestaande regelingen weergegeven:

Artikel 4.11 Verlof bij zwangerschap en bevalling 

1. De vrouwelijke werknemer die op grond van de Wet arbeid en zorg zwangerschapsverlof en bevallingsverlof geniet, heeft gedurende dit verlof recht op volledige doorbetaling van de bezoldiging. 

3. Conform de Wet arbeid en zorg bedraagt de totale duur van het zwangerschapsplus het bevallingsverlof ten minste 16 weken, waarvan ten minste 10 weken bevallingsverlof. De bepalingen over de feitelijke duur en het tijdstip van opname uit de Wet arbeid en zorg zijn hierbij van toepassing. 

Hier valt te lezen dat alleen vrouwelijke werknemers een beroep mogen doen op zwangerschapsverlof en dat is in tijden waarin in ieder geval gepoogd wordt een inclusieve samenleving na te streven niet meer van deze tijd. Als stellen (in welke vorm dan ook) tegenwoordig zwanger zijn, dan zijn ze dat samen. Hoe vaak hoor je niet zeggen "we zijn zwanger", de partner gaat mee naar pufcursussen, constipatieyoga en wat al niet meer. Kortom, zwangerschap is al lang niet meer een one woman job. 

Daar komt bij dat we tijdens Corona hebben ervaren dat velen een puppy genomen hebben. Het opvoeden van een pup (waarbij we er voor pleiten de regeling uit te breiden voor meerdere diersoorten) kost waanzinnig veel tijd, tijd die gecompenseerd zou moeten worden via een wat meer generieke regeling.

Een ander aspect van de regeling is het klimaat, reproductie van de menselijke soort is op zijn zachtst gezegd niet goed voor het klimaat. Toegegeven, dit onderzoek is enigszins controversieel maar onderzoekers hebben aangetoond dat een kind in een welvarend land gemiddeld per jaar per ouder 58 ton CO2 'kost'. Dat is heel veel méér dan de 2,4 ton die je bespaart als je de auto laat staan of de 1,6 ton CO2 voor een keer niet vliegen naar de overkant van de oceaan.

Met een regeling voor zwangerschapsverlof is de werkgever dus strijdig met haar klimaatambities. Er zijn overigens zelfs werkgevers die een zogenaamde baby-bonus uitkeren, maar die zijn, als ze ook klimaatdoelstellingen hebben, geen knip voor de neus waard. Maar goed: Het is dus tijd om de bestaande regeling te herijken, daartoe volgt onderstaand een uitwerking.

Uitwerking

Allereerst dient de naam van de regeling veranderd te worden in reproductieverlof. Dit is een veel neutralere term, waardoor ook niet vrouwelijke werknemers en niet menselijke reproductie onderdeel uit kan maken van de regeling. Tweede grote wijziging is dat er een degressief stelsel opgezet wordt, waarbij de huidige regeling kan blijven gelden (althans in de overgangsfase) voor het eerste kind maar bij volgende kinderen het aantal verlofweken zal afnemen. Tenslotte staat in de huidige regeling tenminste. Dat is natuurlijk een beetje te gek, mijn betovergrootmoeder beviel op het toilet en had niet eens door dat ze zwanger was, in haar geval waren die 4 weken voor de bevalling dus niet eens nodig. Daarom werkt de nieuwe regeling ook met een maximum. Als medewerkers meer nodig hebben kunnen ze gewoon verlof opnemen. Vanuit deze principes komen we tot de volgende nieuwe regeling:

1. De werknemer die om één of andere reden wordt geconfronteerd met reproductie van al dan niet menselijke soorten binnen haar, zijn of hets gezin heeft recht op repoductieverlof.

2. Voor het reproductieverlof geldt de volgende staffel:

1. Voor de eerste reproductie van de al dan niet menselijke soort bedraagt de totale duur van het reproductieverlof maximaal 16 weken. 

2. Voor de tweede reproductie van de al dan niet menselijke soort bedraagt de totale duur van het reproductieverlof maximaal 8 weken. 

3. Voor de derde reproductie van de al dan niet menselijke soort bedraagt de totale duur van het reproductieverlof maximaal 4 weken. 

4. Voor de vierde reproductie van de al dan niet menselijke soort bedraagt de totale duur van het reproductieverlof maximaal 2 weken. 

5. Voor de vijfde en volgende reproductie van de al dan niet menselijke soort bedraagt de totale duur van het reproductieverlof maximaal 1 week.

Vervolg

Deze nota zal worden voorgelegd aan het bestuur en na besluitvorming kan zij worden doorgevoerd in het systeem. Het bestaande systeem schijnt zodanig te werken dat zwangerschapsverlof alleen door vrouwelijke werknemers kan worden aangevraagd. Dergelijke 19e eeuwse praktijken zullen verholpen worden teneinde met deze regeling uiteindelijk in de 21e eeuw te belanden.