Sinds vorige week loop ik, na enige aandrang van de baas, in de ochtend een rondje hard. Dat lukt me niet iedere dag maar zeker om de dag. In deze tijd knipper je met de ogen en denk je na een dag vol mail, telefoontjes en videocalls: wat heb ik eigenlijk gedaan vandaag? Je hoort veel mensen zeggen dat het belangrijk is iets fysieks te blijven doen en in de buitenlucht te komen. Dat doe ik dan ook maar en hoewel hardlopen bepaald niet mijn hobby is, voelt het best goed.

Het eerst wat ik vanochtend zag toen ik de deur uitliep waren werklieden die bezig waren met de straat. Nu is dat bij mij voor het huis niet verwonderlijk, er is vermoedelijk een plan waarbij elk half jaar de stoep wordt opengebroken en het asfalt wordt bijgewerkt. Veel verschil met normale tijden was er niet, of het moet zijn dat het groepje mannen die keken naar die ene man die aan het werk was op anderhalve meter afstand van elkaar stonden.

Eigenlijk is dit de ideale periode om dit soort werk uit te voeren. De kramp waar we nu in schieten is dat iedereen naar de zorg wordt getrokken, maar er zitten nog steeds een hoop mensen thuis die prima werk uit kunnen uitvoeren wat ideaal in deze omstandigheden uitgevoerd kan worden. En dan heb ik het niet over het huis schoonmaken, dat kan altijd nog, als je daar zin in hebt (komt vanzelf), maar specifiek werkzaamheden die nu perfect uit te voeren zijn.

Ik ben nog bezig hier een plan voor op te stellen, maar wegwerkzaamheden staan hoog op de lijst. Alle weggebruikers hebben hier sympathie voor en omleidingen zijn geen probleem: als je op de route Groningen - Assen wordt omgeleid via Berlijn stijgt gejuich op de uit de auto: Jippie: nog veel langer onder het juk van thuiszitten uit! Ook de bouw kan wel een injectie gebruiken en wat houdt ons tegen daar in deze tijden wat meer op in te zetten. Het schoonmaken van winkelstraten, waarbij alle kauwgom verwijderd wordt is ook een activiteit welke in deze tijden prima uitgevoerd kan worden.

Maar goed, ik dwaal af: wat ik bedoel te zeggen is dat we wel een erg beperkt beeld lijken te hebben van wat we kunnen doen. In no time worden noodfondsen aangewend om zij die financieel het hardst getroffen worden te ontzien, maar je kunt je afvragen of je hen niet beter in kunt zetten op activiteiten waar we straks, als hopelijk het stof is neergedaald, een hoop lol aan hebben. En dan juist activiteiten die, als we straks weer gaan autorijden, shoppen, vliegen, sporten en de sexclubs weer open gaan, lastig uit te voeren zijn. Het is maar een idee.