Snel scheur ik de brief open en pak mijn agenda erbij om te kijken waar ik die dag was op welke tijd.
En ja, wat ik al vermoedde, weer dezelde weg als 5 dagen daarvoor, richting werk.
 
Dit is de weg van Assen Noord, waar de rijksweg van Vries, met 80 km je inleidt op een 2 baansweg, die doet denken aan de ring van Assen waar je 70 mag.
Maar hier niet, op deze overzichtelijke weg zonder rotonde of zijwegen is 50 km de max.
 
Vroeger was deze weg 60 km, maar nu er een extra baan is, is dit dus naar beneden gegaan.
Ook is er verlichting gekomen, zodat het nu net lijkt alsof je op de snelweg in Belgie rijdt.
 
En het lukt mij maar niet om 50 te rijden, het lijkt daar wel of je stilstaat. 
En iedere keer als ik word ingehaald door zo'n gast die een risico neemt of op de hoogte is dat er geflitst wordt, bijt ik mijn onderlip kapot. 
Ik zie zo'n gast dan ook nee schudden en laatst was er een die het slokjes gebaar maakte.
Mijn gebaar, dat ik gebruik bij zotte dronkenmans acties van anderen. 
Een denkbeeldig borreltje in de hand en dan vlak voor de mond heen en weer schudden. 
Ik kijk er meestal vriendelijk bij en roep: 'Proost lul'!
 
Maar sinds deze 2 bekeuringen, ben ik mijzelf niet meer en dat ook nog zonder onderlip. 
Ik stap met spanning in mij nek en opgefucked uit mijn auto om te gaan werken.
 
Daarom heb ik mij voorgenomen meer te proberen te ontspannen. Daarom ga ik met regelmaat een potje tennissen.
Samen met een vriend in Groningen. Er zijn veel openbare tennisbanen, dat is goed geregeld. 
Echter op het merendeel van de banen is het scheidingsnet vervangen door een hekwerk. Begrijpelijk, aangezien dit meer hufterproof is dan zo'n vlambaar net (tip).

Maar wat wil het geval, deze hekwerken zijn overal veel te hoog. Een kniesoor die zich daar druk om maakt, zou een niet-tennisser zeggen.
Uiteindelijk heb je er beide last of voordeel van. Maar zo werkt dat niet. De hoogte bepaalt je slag, leg je hem diep, hard, kort of met effect.
Dat kan nu niet meer, het wordt een soort hooghoud-spelletje met rackets (borrelglaasjes meenemen?). Wie verzint zoiets toch?
De gemeente dus, die net als de wegbeheerder verantwoordelijk is voor de toegestane snelheid, 
vallen deze tennisbanen onder de verantwoordelijkheid van de gemeente.
Die kunnen binnenkort dan ook een brief van mij verwachten, waarin ik kenbaar zal maken dat als zij het niet veranderen, ik zelf met de haakse slijper aan de gang ga.
Ja, ik heb het druk als ik mij niet al druk maak.