‘Nee joh, brandnetels smaken net zo lekker als spinazie.’ Hoorde ik laatst op een feestje, waar een hoog biodynamisch sfeertje hing. Toen ik vroeg of het niet in je mond prikte, kreeg ik te horen dat als je het kookt, je hetzelfde resultaat krijgt als de groene smurrie van verse spinazie, et net zoveel voedingsstoffen. Maar waarom eet niemand het dan vroeg ik mij af?

Ja, waarom eten mensen wel spinazie en geen brandnetels die overal groeien en niets kosten?
En zo kwam ik bij Popeye terecht, die spinazie nodig had om Brutus van zijn Olijfje af te houden en daarvoor snel een of meerdere blikken open trok. Nee, hij kneep ze gewoon leeg en roste met gemak deze drie keer zo grote (Taliban?) schurk af.
Popeye was het symbool van sterk zijn door spinazie te eten en daar zat vast de Amerikaanse gezondheidslobby of zaten de spinazieboeren achter, maar kinderen waren dol op Popey en dus ook op die groene smurrie.
Waarom dan nu niet een Bloemkool -of Spruitjesheld in de geest van nu. Teletubbies, die witlof roepen in plaats van zon en geen Lala maar broccoli, of zo’n held als Joris Driepinter was, al kan ik daar niet echt meer een held in herkennen. Ik zou zeggen; Pieter Post, die witte kolen eet en vervolgens vieze scheten laat om vervelende honden op afstand te houden, of Sponge Bob, die bij elke vijand of gevaarlijke situatie een rookgordijn creëert, door blikken bruine bonen naar binnen te werken.
 
Zo kunnen we het kwaad bestrijden en mensen aan de brandnetels krijgen, dus inblikken dat spul en dan een geschikte (strip) held vinden waar mensen zich mee kunnen identificeren.